Strijd der bavianen en Titanen

Na hopeloze weken van bestuur is het weer zo ver; de verkiezingsstrijd is in al zijn hevigheid en vaderlandse glorie losgebroken. Aan kwade tongen en brilliante ideeën zo waar geen gebrek. Zo noemde gewezen s.p.a-voorzitter Caroline Gennez de hele BHV-affaire ‘een borrelnootje dat dringend gekraakt diende te worden’. Het zal nog wachten zijn tot 13 juni alvorens zal uitgemaakt worden of we hierin haar mening delen en wie vervolgens een poging zal wagen de Belgische scepter triomfantelijk in de lucht te zwaaien.

Onze landgenoten zijn althans massaal het vetrouwen kwijt. Zodus riep een zelf aangestelde herder, Stijn Meuris, ons, armtierig Vlaamse zwarte schapen, op niet te gaan stemmen. Of dit ons zal helpen Caroline Gennez’ borrelnootje te kraken, is maar de vraag. En nu blijkt dat onze favoriete premier van de afgelopen twee jaar- pas op, zeg niet dweil, of je vliegtuig zou al eens plotsklaps een schroeflanding kunnen maken- daar goed zit in de EU, dreigt ons land weer te hervallen in een politiek correcte bananenrepubliek. Met tal van prominente figuren uit het medialandschap en universiteitskringen aankondigend de grote stap te zullen maken, mee malend in een alles verpletterende maaimolen van politieke spelletjes en bluffende pokerfacen met grote allures en met als fenomenale jackpot onze sociale welvaart.

En dat ook zij dapper, met victorie kraaiende glinsteroogjes, zich bloeddorstig in de Strijd der Titanen hebben gegooid, berust geen twijfel. Zo verkondigde Siegfried Bracke, en ik citeer; “We gaan niet raken aan afgesproken grenzen. Dat is een principe. En dat is er gekomen om oorlog (groot of klein) te voorkomen”. Ik versta daar onder dat hij zijn fluwelen mantel der feilloze journalistieke objectiviteit al moedig heeft afgeschud en ingeruild voor een maliënkolder van de n.v.a. Goed zo, want een stoere notenkraker hebben we dus nog niet gevonden. Of zal het Rik Torfs worden die ons uit deze communautaire Everglades trekt? Hij die meent dat Vlamingen vanuit het ius soli-principe handelen (grond) en Walen het ius sanguinis-gedachtegoed volgen (bloed). Oftewel de Vlaamse feodale boer en de Waalse vampier, met Torfs als rechtvaardige christelijke halfbloed.

Hoe het ook zij; regen en nootjes genoeg om de brandende debatten thuis vanuit de luie zetel te volgen.